Toffe Peren – 2018.11.22 the proof is in the eating – and drinking

Een andere Toffe Peer bekijken? Klik HIER voor het overzicht.

Deze week was de tijd rijp om van mijn ‘halffabrikaten’ van deze maand iets lekkers te gaan maken. De kweeperenlikeur stond nu een paar weken te trekken. Het stukje spijs dat ik eraan had toegevoegd zou vast al opgelost zijn. En de rest van de spijs kon ik mooi gebruiken voor een van de speculaasrecepten die ik vorige week op een rijtje had gezet. Een passend moment om de aankomst van de Sint in Nederland te vieren.

Voor de speculaas koos ik het recept uit Het Volkomen Kookboek.

Begin met het voorverwarmen van de oven op 175 graden C.

Ingrediënten volgens het recept uit Het Volkomen Kookboek. Gebruik koude boter dat je in stukjes toevoegt. Het is vrij droog deeg, maar kneed door totdat het lukt om er een bal van te maken.

Het is handig om het deeg twee uur of langer voor gebruik in de koelkast te laten rusten. Als je het eruit haalt is het erg hard, en als je het dan los wilt drukken, brokkelt het. Toevoegen van enkele druppels karnemelk doet wonderen.

Daarmee kneed je het alweer snel tot een soepel deeg.  Verdeel dat in twee delen en rol er met de deegroller op een met bloem bestoven werkblad twee deegplakken van.

Leg de eerste plak deeg op een met boter en bloem ingestoven bakplaat. Verdeel hierover het spijs.

Leg de tweede plak deeg over het spijs. Druk de speculaasranden stevig op elkaar. Met de vingers of met een vork.

Bestrijk de bovenzijde van het deeg met losgeklopt ei.

In plaats van hele amandelen kun je evengoed schaafsel gebruiken.

Schuif de plaat in het midden van de oven en bak de koek ongeveer 40 minuten. Haal daarna de koek eruit en laat hem een kwartiertje afkoelen op de plaat.

Leg daarna de koek op een rooster om verder af te koelen. Serveren kan direct maar de speculaas blijft nog dagenlang lekker.

Om te weten of de likeur goed genoeg is om te filtreren en in flessen te doen, kijk je gewoon eventjes of de toegevoegde suiker en het stukje spijs zijn opgelost. Als er nog een beetje suiker op de bodem ligt is dat niet erg. Bij het overgieten in de zeven, blijft dat gewoon als kleverige massa achter. Filtreren kun je doen met behulp van steeds fijnmaziger zeven. Ik deed het drie keer. De eerste keer gebruikte ik een huishoudzeef, hierna kaasdoek, daarna een dichtgeweven pantykous. Uiteraard duurde het steeds langer voordat de likeur door de zeef heen drupte. Maar uiteindelijk hield ik er dan toch maar mooi drieënhalve fles ‘eau de coings et pommes’ aan over. De toevoeging van die appelen was zo gek nog niet. De smaak is heerlijk en super fijn dat dat drankje voor de kerst nu al klaar staat!

De flessen haalde ik bij de IKEA Ik vind ze mooi stoer, eenvoudig en praktisch. En niet duur. Je hebt ze in halve en hele liters.

TOFFE PEREN
over oude recepten en kookboeken in een nieuw jasje